De Buitenplek
buitenplek van de Bleekweide

De Bleekweidetuin is meer dan een plek om een frisse neus te halen. Het is een extra ruimte waar de therapie die binnen gebeurt vaak een verlengstuk krijgt.

Alles begon bij Geert Robberechts, musicoloog en concertorganisator. Zijn eerste passie is muziek, zijn tweede: authentieke tuinen aanleggen rekening houdend met zowel de geschiedenis van de plek (hier het begijnhof) en de functie (een begeleiding- en expertisecentrum).

De tuin moest er ‘zacht’ en vloeiend uitzien. Vandaar het zachte grasperk, vandaar de malse mulch en het veerkrachtige hakselhout op onze paden. Je zal weinig rechte lijnen zien in onze tuin. Strakke lijnen begrenzen, rondingen staan voor creativiteit.

Kinderen en jongeren moeten te vaak op voor hen uitgestippelde, rechte wegen lopen, zo veel is voorbestemd en uitgetekend, door anderen bedacht.

 

Jaar na jaar groeiden in die tuin tussen de bomen en planten en midden het grasperk onze gevoelsplekken. Het begon bij een centrale dorpsboom en een vuurplek. Later kwam de ‘bozenhoek’ achterin de tuin. De plekken evolueerden, werden aangevuld én gebruikt. Zo ontwikkelde de Bleekweide een methodiek en expertise rond gevoelsplekken.

De Bleekweide-gevoelsplekken:

schuld_pijn_schaamte_woede

Vuurput

 

Rond de vuurput wordt gewerkt met gevoelens van schuld, pijn, schaamte. Woede gaat in rook op, onzekerheid verpulvert.

Troostplek

 

De troostplek is de veilige haven voor intens verdriet. Je voelt er geborgenheid, tederheid. Verdriet kan er via een boodschap, in een koker, in bewaring worden gegeven.

geborgenheid_tederheid_verdriet_troost

Bozenplek

 

Op de bozenplek krijgt boosheid en woede letterlijk ruimte. Opgekropte gevoelens kunnen er fysiek worden geuit, vastzittende gevoelens doorbroken. Steeds in aanwezigheid van de therapeut die het proces begeleidt en volgt, mee naam en mee taal geeft.

'Ik weet het niet’ plek

 

Op de ‘Ik weet het niet’ plek hoeft het even niet: keuzes maken. Bij mama of papa wonen, studeren of werken... Er mag worden getwijfeld, die twijfel krijgt taal. Hier krijg je de toelating om het even niet te weten. Eerst even rusten, bekomen.

Dorpsboom

 

Rond de verbindende dorpsboom staan vier palen, symbool voor de vier windrichtingen, de vier elementen en centraal de boom die vruchten draagt. Sterappeltjes.

Schrijfmuur

 

Op de schrijfmuur mag je noteren wat op je hart ligt, wat je wilt uitschreeuwen maar niet steeds kan/mag/wil. “Ik haat het dat mijn papa er niet meer is”, “ik wil niet meer worden gepest”, “waarom heeft mama zich opgehangen” of “Wie luistert naar mij”.

Geheimpjesplek

 

Op de Geheimpjesplek met koffer mag je iets verstoppen. Niemand mag weten wat je erin steekt, daarom het slot. Je geeft af waar je mee rond loopt, wat je te veel belast.

Lisa-verlies-plek

 

En dan is er de Lisa-verlies-plek waar rouw, herdenking, dood en verlies écht bestaansrecht krijgt. Je kan er op een bankje zitten én tot rust komen, of zelf iets toevoegen aan de plek: een briefje ophangen, een kaars laten branden. En jouw verlieservaring, gemis en pijn laten zijn.

Het plekje werd bedacht en gemaakt door de vriendinnen, de broer, de mama en papa van Lisa. Veertien was ze toen ze na ondraaglijke pesterijen een drastische beslissing nam..

 

De gevoelsplekken integreren in de therapie groeide uit tot een eigen Bleekweide-expertise, een methodiek, een wetenschappelijk onderzoek én een toepassing in heel Vlaanderen, in scholen, op speelplaatsen, in instellingen zelfs in stadswijken.

‘Gevoelsplekken, ER -Emotionele Remediëring” groeide uit tot een van onze grootste projecten. Klein ontstaan vanuit een nood, aangevuld met expertise, en nu breed uitgedragen met een steeds groter bereik, ver buiten de Begijnhof- en de Bleekweide-muren. lees meer...